Jesteś tutaj:

Gościno - Sołtys Ryszard Maksymiuk

Miasto w północno-zachodniej Polsce, położone w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, siedziba gminy Gościno. Leży na Równinie Gryfickiej, nad strugą Gościnką.

Najdawniejsze  wzmianki o Gościnie  pochodzą ze źródeł pisanych z XIII stulecia. Pierwszy chronologicznie dokument z wymienioną  nazwą Gościna  pochodzi  z 1238 r. Papież Grzegorz IX potwierdza w nim, że  zakon Joannitów jest w  posiadaniu  dóbr  Gościno  i  Myślino. Dzieje Gościna są nierozerwalnie związane z zakonem rycerskim Joannitów – kawalerów maltańskich.  Wzmocnieniu nadrzędnej roli Gościna w okolicy sprzyjało także utworzenie parafii rzymsko-katolickiej w 1260 roku.  W dniu 11 sierpnia 1290 roku ówczesny właściciel  Gościna  -  Johann von Romel sprzedał miejscowość. Nabywcą był  klasztor cysterski w Doberman w Meklemburgii.  Schyłek XIII wieku zamyka słowiański etap w dziejach Gościna wprowadzając tzw. prawo niemieckie i stosunki feudalne na wsi.  W pierwszej połowie XIV wieku Gościno sprzedano Kołobrzegowi, który był właścicielem wsi przez kilka stuleci.    W XVI wieku pod wpływem reformacji, w związku z odgórnymi zarządzeniami, religię katolicką,  zastąpiło wyznanie  luterańskie  ( ewangelickie). Księży – proboszczów zastąpili na parafii w Gościnie  protestanccy pastorzy. Wojna 30 letnia (1618-1648) spowodowała  ubytek ludności na Ziemi Kołobrzeskiej o ok.66 % .  Ludność Gościna osiągnęła stan sprzed 30-letniej wojny dopiero w połowie  XVIII wieku.  W 1690 roku przez Gościno przejeżdżał elektor  brandenburski Fryderyk III Hohenzollern. Zaplanował on w Gościnie krótki postój. Wywołało to zrozumiałe poruszenie wśród rajców  kołobrzeskiego magistratu. Zarządzono  natychmiastowe prace porządkowe we wsi, naprawę mostu na Goścince,  oraz uporządkowanie drogi. Przy robotach zatrudnieni byli mieszkańcy Gościna. W 1611 roku  wyburzono stary, stojący od XIII w. kościół gościński podejmując się budowy  nowego. Został on poddany w poł XIX  stulecia zasadniczej przebudowie. W okresie przypadającego na przełom XIX i XX  stulecia  szybkiego rozwoju Gościna,  koniecznym stało się  uruchomienie  szkoły na miarę potrzeb  i ambicji mieszkańców . Uwieńczeniem podjętych działań było  otwarcie  14 listopada 1926 roku nowej placówki oświatowej . Wraz ze szkołą   do użytku oddano salę sportową i plac  sportowy.  Na zajęcia lekcyjne uczęszczało  w latach 30 – tych  przeciętnie 300 uczniów, zatrudnionych było  6 pedagogów.  Na terenie szkoły  w 1938 roku  obchodzono uroczyście  700- lecie  Gościna. Z tej okazji otwarto we wsi bibliotekę z czytelnią i wypożyczalnią, pełniącą jednocześnie funkcję księgarni.                                                                                        

Na początku XX  stulecia Gościno stało się  lokalnym węzłem  drogowo- kolejowym. Przy dworcu  funkcjonowała restauracja obsługująca podróżnych. Ruch samochodowy był do wybuchu II wojny światowej  słabo rozwinięty. Istniały wprawdzie 2 warsztaty mechaniki i elektroniki pojazdowej, ale tylko nieliczni mieszkańcy mieli  własne auta.  Kolejka gościńska  należała do  liczących się  pracodawców dając zatrudnienie 16  osobom.  Jednym z największych zakładów, którego powstanie  i lokalizacja  miały ścisły związek z  rozwojem infrastruktury komunikacyjnej, była uruchomiona w roku 1902  mleczarnia.  W Gościnie funkcjonowało  szereg  warsztatów rzemieślniczych:  działała  piekarnia , młyny,  zakłady fryzjerskie. Usługi swoje świadczyli  kominiarze, ślusarze, szewcy, zegarmistrz.
Systematycznie rosła  w omawianym okresie  liczba mieszkańców. W 1844 r. w Gościnie  zamieszkiwało 794 ludzi, w 1867 r.- 1311, a na krótko przed wybuchem   II wojny światowej  w 1937 r.  - 2187 . Ze wzrostem  zaludnienia  postępowała  rozbudowa miejscowości. W roku 1928 w Gościnie  powstała spółdzielnia mieszkaniowa „Wspólny Dom”, której członkowie  przystąpili do  budowy standardowych  domków jednorodzinnych w północno- zachodniej części wsi. Ważnym wydarzeniem  w życiu Gościna stało się zaopatrzenie  wsi w elektryczność, co nastąpiło  w roku  1911. W okresie republiki weimarskiej  (1919 – 1933)  pojawili się w Gościnie  pierwsi  abonenci  telefoniczni. Głównym środkiem masowego przekazu stawało się radio. Dostępna była prasa, chętnie czytywano ”Kolberger Zeitung”  ( Gazeta Kołobrzeska), na łamach której publikowano  informacje z Gościna.                                      Drugim, po budynku szkoły, wyraźnym i malowniczym akcentem architektury Gościna  przed II wojną światową był  szpital. Powstał z inicjatywy Przewodniczącej miejscowego Czerwonego Krzyża pani von Braunschweig.  W sumie ze służbą zdrowia  wg spisu z 1937 roku w Gościnie  związanych było  co najmniej 19 osób. Obok  dwóch  wykwalifikowanych lekarzy  w Gościnie  pracował dentysta, aptekarz, i weterynarz.                                                                     We wsi  działały dwa młyny. Młyn wodny stoi  nadal nad Gościnką, w południowo-wschodniej części miejscowości. Drugi znajdował się  naprzeciwko budynku gminy. W dzisiejszym budynku policji pracowała żandarmeria. Straż  pożarna miała remizę na końcu ulicy, przy której stoi szkoła z 1926 roku. Gościno było wsią  w znacznej mierze samowystarczalną. Dobrą marką cieszyli się  sklepikarze. Aby nie utracić  klientów  tutejsi  handlowcy organizowali  sprzedaż obwoźną. Ciekawym elementem gościńskiej wytwórczości rzemieślniczo przemysłowej były dwa warsztaty produkujące drewniaki, które w regionie cieszyły się  renomą.                              W Gościnie na „Dorfplatz” (Plac Wiejski) odbywały się  ważne  uroczystości. Przy tym placu  mieściły się dwie  restauracje. W nich odbywały się zabawy taneczne  oraz imprezy kulturalne. Na Dorfplatz przybywały  wędrowne grupy  teatralne oraz cyrkowe.  Szczególnym powodzeniem  cieszyły się   pokazy tresury niedźwiedzi, z którymi artyści pozwalali  zabawić się  zgromadzonej publiczności. W Gościnie odbywały się  zaimprowizowane manewry  wojskowe. Wieś wypełniały wtedy  dźwięki muzyki marszowej. Młodzi mężczyźni doskonalili  swą tężyznę fizyczną i umiejętności sportowe w ramach związku strzeleckiego. Raz w roku organizowano  festyn, którego kulminacją był wybór „króla strzelców”. W 1945 roku nastąpił koniec rozdziału niemieckiego w historii wsi i gminy Gościno. Proces polonizacji przebiegał sprawnie. Większość osadników przybyła z Polski centralnej i tzw. “ściany wschodniej”.
W Gościnie oprócz osadników rolnych  napływali również  przedstawiciele rzemiosła.  W 24 zakładach rzemieślniczych  zatrudnionych było  25 rzemieślników. Były to przedsiębiorstwa małe, rodzinne, ale prezentujące już zróżnicowany profil wytwórczości. Brak na terenie Gościna  większych działań wojennych przyczynił się  do zachowania  prawie  w całości budynków mieszkalnych i gospodarczych. W latach  70- tych Gmina Gościno nagrodzona została  tytułem  krajowego „Mistrza Gospodarności” . Kulminacyjnym  wydarzeniem tamtych dni była wizyta w Gościnie najwyższych przedstawicieli państwowych  Edwarda Gierka – I sekretarza KC PZPR , Przewodniczącego Rady Państwa  prof. Henryka Jabłońskiego oraz  Prezesa Rady Ministrów  Piotra  Jaroszewicza. Od 1973 roku Gościno jest siedzibą gminy wiejskiej. Od 1 września 1982 roku funkcję Naczelnika Gminy, a od 13 czerwca 1990 roku  do 1998 roku funkcję Wójta pełnił Stanisław Fijałkowski. Do najważniejszych instytucji i przedsiębiorstw w Gościnie  należały m.in. Okręgowa Spółdzielnia Mleczarska, Gminna Spółdzielnia „SCh”, Spółdzielnia Kółek Rolniczych, Bank Spółdzielczy, Nadleśnictwo Gościno, Zespół Szkół Rolniczych,Szkoły Podstawowe w Gościnie i Robuniu, Przedszkole w Gościnie, Urząd Pocztowo-Telekomunikacyjny, Państwowy Dom Małego Dziecka,  Dom Handlowy,  bar gastronomiczny, masarnia, dwie piekarnie,  zakład fryzjerski, zakład fotograficzny myjnia  dla pojazdów  transportowych. Gościno w latach powojennych, aż do dziś  zachowało charakter dużej prężnej  wsi z przewagą  elementów miejskich. W dniu 11 października 1998 roku  na Wójta Gminy Gościno wybrany został Marian Sieradzki. W związku z nowym podziałem terytorialnym państwa od 1 stycznia 1999 roku Gościno leży w powiecie kołobrzeskim, który wchodzi w skład województwa zachodniopomorskiego. Gościno usytuowane jest na szlakach komunikacyjnych o znaczeniu wojewódzkim, powiatowym oraz gminnym. Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 162, kilka dróg powiatowych oraz drogi i ulice gminne. Obręb Gościna zajmuje powierzchnię 1460 ha. jej układ urbanistyczny jest podłużny (wzdłuż drogi wojewódzkiej) - o układzie ulicowym (wielodrożnica).


Źródło: M. Bernaś, Z dziejów Gościna i okolicy, wyd. Urząd Gminy Gościno.

"Sołectwo Gościno", obejmuje 5 miejscowości: Gościno, Gościno Dwór, Jarogniew, Jeziorki i Lubkowice. Rada sołecka, która wspomaga sołtysa może się składać od 3 do 6 członków, a ich liczbę ustala zebranie wiejskie.

Ważne obiekty:

Kościół parafialny pw. Świętego Andrzeja Boboli w Gościnie

pochodzący z 1865 roku kościół neoromański, zbudowany z kamienia polnego poświęcony 1945. Zlokalizowany na południowym skraju miejscowości, na wzgórzu, przy dawnym cmentarzu przykościelnym. Kościół jest obiektem zakwalifikowanym do wpisu do rejestru zabytków. W kościele znajduje się chrzcielnica kamienna w kształcie kielicha, wykuta z jednego głazu wapienia gotlandzkiego, z przełomu XII i XIII wieku. Jest to jeden z nielicznych zabytków sakralnych tego typu na Pomorzu Zachodnim. Kościół w średnim stanie technicznym. Planuje się modernizację kościoła.

 

 

 

 

 

Dwór w Gościnie Dwór z początku XIX w. z parkiem krajobrazowym i zabudowaniami folwarcznymi pochodzący z końca XVIII i początku XIX w. Obecnie dwór wykorzystywany jest na cele biurowe. Parterowy dwór zbudowany jest na kamiennym fundamencie, w konstrukcji ryglowej, wypełnionej gliną i cegłą, otynkowany i ozdobiony boniowaniem. Dwór usytuowany jest w południowo-wschodniej części wsi, fasadą zwrócony na północny-zachód, w kierunku podwórza gospodarczego. Naczółkowy dach został pokryty łupkiem. Obiekt ten jest dziś jedną z nielicznych, zachowanych na terenie województwa zachodniopomorskiego szachulcowych budowli dworskich o charakterystycznej malowniczej bryle pochodzącej z tego okresu. W bardzo dobrym stanie technicznym.

Park przy kościele parafialnym pw. Św. Andrzeja Boboli w Gościnie
W parku znajduje się głaz 2-metrowej długości wyrastający z ziemi na wysokość do 1 metra. Przed II wojną światową Niemcy nazywali go „Katrinenstein”, co daje się przetłumaczyć jako „Kamień Katarzyny”. Głaz związany jest z legendą Katarzyny von Grabs, córki rycerza z okolicznego grodu.

Legenda:
Najbardziej znaną legendą związaną z okolicą jest podanie związane z Kamieniem Katarzyny (Katrinenstein). Jest to głaz około dwumetrowej długości o dość regularnych kształtach, który od wieków leżał sobie nad Gościnką na południe od młyna, lecz w roku 2007 został przeniesiony na skwer niedaleko kościoła.
Katarzyna    von  Grabs  była  córką rycerza, którego  zamek  wznosił się między Mołtowem  a Gościnem na wzgórzu nad Gościnką. Miała także brata, człowieka wesołego i żądnego uciech. Sama natomiast była pod przemożnym wpływem Kościoła, a po założeniu w Gościnie parafii zapragnęła zrobić dla niego coś wyjątkowego. Wszystko jednak wskazywało, że braciszek - a przy okazji dziedzic włości rodowych - nie za bardzo będzie się chciał się podzielić dobrami. Katarzyna zrobiła wtedy coś strasznego - skrytobójczo otruła brata. Czyn ten jednak wyszedł szybko na jaw, a sprawczyni została osądzona i skazana na śmierć przez tradycyjne łamanie kołem. Rodzice jednak wystąpili o nadzwyczajny akt łaski do samego papieża. Ten uznał, że u podstaw tego czynu stało dobro Kościoła i zmienił karę śmierci na ciężką pokutę - musiała m.in. odbyć pieszą pielgrzymkę do Grobu Chrystusa w Ziemi Świętej, a idąc, każdego dnia o określonej porze ma pełznąć na kolanach z kołem zawieszonym  na  ramieniu.  Po wykonaniu  pokuty,  po  latach  Katarzyna  wróciła  do domu i poświęciła się działalności charytatywnej i z czasem zaczęto ją nazywać "świętą". Miejsce jej spoczynku ma upamiętniać ten wielki kamień.

Biblioteka publiczna im. im. Tomasza Nocznickiego

W Gościnie funkcjonuje Biblioteka Publiczna, która zajmuje pomieszczenie na parterze budynku Urzędu Gminy w Gościnie (pomieszczenia wypożyczalni, czytelni - 14 miejsc, informatorium i zaplecze socjalne). W roku 2004 w bibliotece uruchomione zostały 3 stanowiska komputerowe z dostępem do Internetu. Od 2004 do biblioteki zostało dołączone także nowe pomieszczenie (30 m2). Remont został wykonany w ramach dofinansowania ze Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego (ZPORR). Nowe pomieszczenie jest miejscem prac twórców ludowych działających w Klubie Miłośników Sztuki Ludowej „Pętelka”. Celem biblioteki jest komputeryzacja księgozbioru biblioteki. Stan techniczny budynku biblioteki jest bardzo dobry. Wykonano remont w ramach projektu pn. „Termomodernizacja obiektów użyteczności publicznej na terenie powiatów: białogardzkiego, drawskiego, kołobrzeskiego, koszalińskiego, szczecineckiego i świdwińskiego” .Projekt współfinansowany był przez Unię Europejską ze środków Funduszu Spójności w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko.

Dom Kultury w Gościnie


Sposób spędzania czasu wolnego ma wpływ na rozwój emocjonalny, intelektualny, społeczny, a także fizyczny. Z uwagi na to, że ludzie bardzo różnią się między sobą, różne są także ich sposoby na spędzanie tego wolnego czasu.
Od 9 kwietnia 2010r.  rozpoczęła swoją działalność Agencja Kultury i Sportu. Nowo powstały Dom Kultury poleca korzystanie z komputerów, sali fitness, a także zachęca do tańców i śpiewów pod okiem specjalistów w tych dziedzinach. Jest także Pokój twórców ludowych, w którym można rozwijać swoje umiejętności manualne i plastyczne. Do dyspozycji jest także bufet, który jest w pełni wyposażona. Można także uczestniczyć w zespole ludowym. Obiekt jest otwarty od wtorku do soboty od godziny 1400 do 2200.
Projekt „Adaptacja budynku na Dom Kultury w Gościnie - etap I i II”  został zrealizowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz środków własnych Gminy Gościno w roku 2008/2009.
Projekt pn. „Zakup wyposażenia do Domu Kultury w Gościnie”  był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach działania Odnowa i rozwój wsi Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.

Budynek zaplecza i obsługi użytkowników stadionu
„Budowa budynku zaplecza i obsługi użytkowników stadionu”, który otrzymał dofinansowanie z Unii Europejskiej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013. Budynek będzie otwarty w 2011 roku. W środku pomieszczenia jest kręgielnia, sala fitness,  9 pokoi. Budynek przystosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych.

 

 

Video

Linki

             
 
         
 
                   

                 
                 
  
 
 

Punkty Przedszkolne

Gościńskie Centrum Sportu

Straż Miejska

Dom Kultury w Gościnie